Etiqueta: aflaira
Bos tempos para a Lírica no 1º de maio.

Territorio das flairas.
A Flaira é un territorio, un lugar ocupado.

Flairas no seu territorio: A FLAIRA.
Gouache sobre papel. 2015.
Texto de Julia Hernández Fernández.
Unha recostada, a discorrer en chambonadas; outra máis ascendida, acadando o acomodo imposíbel. E a terceira, que trata de agochar só a metade do que sinte. As tres perciben máis do que quixeran.
Liques entre brétemas, árbores descarnadas, herbas, mofos feiticeiros. Outro mundo da Flaira.
Sarandóns. Baile popular. Flairas en tinta.

Mu?Mu.
A Candeloira.

Pola Candeloira casan os paxariños e maila galiñola ❤️
Collage sobre libro rescatado do lixo.
Deixo aquí o enlace ás páxinas do libro: A SOMBRA
Luta pela terra.
Participando no proxecto 49 razones con 55 artistash. A forquita das Encrobas simboliza a LUTA PELA TERRA.
Bailar, se trata de eso.
Orgullosa de participar neste proxecto con:
Escrito por Kike Turrón.
Ilustrado por A Flaira.
Prólogos: Andrés Calamaro – Benjamín Prado.
Editado por Canalla Ediciones.


«Bailar, se trata de eso, es el trazo ciego de un pincel. Doblemente ilustrado, imágenes que leemos y plástica que excava el cielo, que hasta música de altoparlantes tiene. Para cuando se nos vacía el pecho, un rayo color esperanza —y primeras luces de la mañana— alumbra tibio el destino del baile».
Andrés Calamaro
«Como todas las buenas historias esta no es lo que parece, o no lo es solo. Su doble fondo oculta una reflexión sobre las reglas del consumismo, la tiranía de los deseos que nos impone la publicidad de toda clase y es una alegoría que nos recuerda que lo que distingue a las cosas que realmente importan es que no son cosas».
Benjamín Prado
El asombrario comenta sobre Bailar, se trata de eso.
La libélula, podcast de Bailar, se trata de eso.
Cartaz 8 de marzo, 2020.
Polos dereitos de todas.

Exposición colectiva Gaia, 2020.
Maternidade presente.
Inspirada na miña estancia en Senegal no 2016.

Nai África é a obra coa que participo na expo colectiva Gaia, na galería SPAZO ( A Coruña) ? todo o mes de marzo. 55 mulleres artistas.
Inspirada nas mulleres senegalesas e cabo verdianas, realizada durante unha estancia na île de Gorée, Dakar.
Técnica mixta sobre táboa.
Medidas exteriores: 69x77cm.
Enmarcada en madera cor branca.
